De weg ligt terug open

Na de inspiratie dag, 

(kan ik wel iemand enthousiast maken rond te dolen?)

ligt de weg weer open

F.Degregori opgerakeld, (dat is lang geleden), trekt de mist weer op 

Uit zijn context gerukte regels van sempre e per sempre zet het landschap, twaalf jaar door gedoold, weer helder

Pioggia e sole
Cambiano
La faccia alle persone
Fanno il diavolo a quattro nel cuore
E passano
E tornano
E non la smettono mai

Sempre e per sempre tu
Ricordati
Dovunque sei
Se mi cercherai
Sempre e per sempre
Dalla stessa parte mi troverai

E ho visto gente andare, perdersi e tornare
E perdersi ancora
E tendere la mano a mani vuote
E con le stesse scarpe camminare
Per diverse strade
O con diverse scarpe
Su una strada sola

Tu non credere
Se qualcuno ti dirà
Che non sono più lo stesso ormai

Pioggia e sole abbaiano e mordono
Ma lasciano
Lasciano il tempo che trovano
E il vero amore può
Nascondersi
Confondersi
Ma non può perdersi mai

Sempre e per sempre
Dalla stessa parte mi troverai
Sempre e per sempre
Dalla stessa parte mi troverai

----------

Regen en zon Ze veranderen Confronteer het met mensen Ze veroorzaken een hel in het hart En ze passeren En ze komen terug En ze stoppen nooit Altijd en voor altijd jij Herinneren Waar je ook bent Als je mij zoekt Voor eeuwig en altijd Aan dezelfde kant vind je mij En ik zag mensen gaan, verdwalen en terugkeren En weer verdwalen En reik uit met lege handen En loop met dezelfde schoenen Voor verschillende wegen Of met andere schoenen Slechts op één weg Je gelooft het niet Als iemand het je wil vertellen Dat ik niet meer dezelfde ben Regen en zon blaffen en bijten Maar ze vertrekken Ze vertrekken op elk moment dat ze vinden En ware liefde kan dat Verbergen Raak in de war Maar het kan nooit verloren gaan Voor eeuwig en altijd Aan dezelfde kant vind je mij

 

Cammino Bortolemeo

Bij het herwerken van het traject Rome - Antwerpen naar de Noord-Zuid Splügen route heb ik een aantal lokale varianten als hoofdroute ingebouwd, niet iedereen loopt met een kaart en gps rond om zijn weg te banen. De etappes tussen Bagni di Lucca en Passo della Collina heb ik in de voorbije jaren ettelijke malen verkend en zo ben ik op  de cammino Bartelomeo terechtgekomen die ik nu in mei met een aantal vrienden nog eens ga overdoen. Van de gelegenheid maken we ook gebruik om twee etappes op de G.E.A. te lopen.

De buitenlucht lonkt

De plannen zijn er nu nog op pad. In mei de cammino Bartelomeo in de Appennino Tosco-Emiliano en in juni terug naar het hoge noorden, aftasten wat nog kan.
 

 

Foto & video album

Video impressie Kungsleden van Hamavan naar Ammarnäs

 

 Een greep uit het foto album.

Umeälven nabij Hemavan

 

Lapplandssleden

Conclusies

• sapmi is prachtig 
• mijn planning is altijd overmoedig 
• een planning is een middel geen doel, de kunst is het plan aan te passen om het doel te bereiken
  
• 21kg de berg opsleuren langs een pad dat nog moet gaan liggen kan wel eens te veel zijn
• als iets lukt als je 60 bent is dat geen garantie dat het tien jaar later nog lukt 
• de laatste kilometer is altijd de zwaarste
• iedere reis is een uitnodiging voor een volgende 

 Nog een paar uur voordat de bus vertrekt nog even de berg op om het Okstindan keten te bewonderen, nu in de zon

De weg terug

Op de achtergrond vermoed ik de Okstindan in Noorwegen vanuit Hemavan 

In drie dagen terug naar huis  Vandaag 32km asfalt waar ik de bus kan nemen  Het weer gaat nog altijd jo-jo, vandaag hangt hij tegen de grond dus niet aanlokkelijk om langs een baan te stappen. Na anderhalf uur de 3de auto die voorbij rijdt en me prompt op bestemming aflevert  Nog wat tijd om nog even de berg op te trekken voor een bezoekje aan het natuurmuseum en een blik op de bergen

De grens over

Ik moet nergens heen, ik moet nergens zijn, alleen terug in de hut voor het donker is en het is hier nooit donker, dus ... een dag om te freewheelen  

Noorwegen ligt op 3 km van hier dus dat kunnen we niet laten liggen.

 

Ik loop een klein lokaal wandelpad op de Krutfjell over de Noors-Zweedes grens nog een eindje op de Lapplandsleden die hier ook voorbij de deur passeert. Als er met een bootje moet overgezet worden houd ik het voor bekeken en vind ik met de gps al boenkend mijn weg terug door het ruige moerassige landschap, gene kattenpis zou Jan Becaus zeggen. Maar goed we kunnen het nog navertellen.

De Atoklimpen en de E1 wandelweg die hier om de hoek voorbij loopt heb moet laten schieten, een reden om hier nog eens terug neer te strijken. In de winter dan ?