Verder noordwaarts

Het plan

 

Limfjord (Denemarken)

Thy (National park)

Haervejen (noordelijke west tak)

Hirshals - Larvik (ferry)

Vestfoldveien (tot Oslo)

Gudbrandsdalsleden (westelijke tak)

Olafsleden (Trondheim tot Stiklestad)

Nordleden (We zien wel waar we geraken)

 

Site paden in Noorwegen: 

Op vrije voet (Ria Warmerdam)

Misluk rustig.

Speel het spel. Breng je werk in gevaar. Wees niet de hoofdpersoon. Zoek de confrontatie. Maar doe het onopzettelijk. Vermijd bijbedoelingen. Verzwijg niet. Wees week en sterk. Wees slim, steek je nek uit en veracht de overwinning. Kijk niet toe, bewijs niets, maar blijf met alle tegenwoordigheid van geest open voor tekens. Laat je ogen zien, laat de anderen erin kijken, zorg voor ruimte en beschouw ieder in zijn eigen perspectief. Beslis alleen met hartstocht. Misluk rustig. Neem vooral de tijd en bewandel zijpaden. Laat je afleiden. Neem om het zo te zeggen vakantie. Houdt je niet doof voor geen boom voor geen water. Trek jezelf terug in jezelf als je daar zin in hebt en gun je de zon. Vergeet de mensen in je naaste omgeving, verstevig je banden met onbekenden, buig je over bijzaken, wijk uit naar de verlatenheid, vermoord het noodslotdrama, veracht het ongeluk, analyseer het conflict. Neem je eigen kleur aan tot je in je gelijk staat en het ruisen van de bladeren zoet wordt. Loop stilzwijgend langs de dorpen. Ik volg je.

uit: Peter Handke, Over de dorpen (1981).  

Kaarten op tafel

De lente doet het vuurtje weer opladen, na een week met van alles en nog wat lekker freewheelen: de pionnen worden gezet. De kaart komt tot leven.

Terugkeren

Als een katapult vlieg ik weer naar Antwerpen, de afstand waar ik gedurende vierenvijftig dagen stilaan uit ben weggewandeld. Niet enkel de plaats maar ook de gewone loop der dingen, de mensen om me heen. Het essentiële bleef met me vergezellen en dat voelde niet als een gemis. Bewust geen boek, geen koptelefoon. Een digitale krant was er nog bij maar na enkele dagen geen drive meer op de download knop te drukken. De opening om het op me te laten afkomen heeft me weer niet in de steek gelaten. En nu verlang ik weer het vervolg van het verhaal 'de jongen en de duif' te lezen, naar "Here, There And Everywhere" van de Beatles op te leggen of naar Billie Holidays versie van Summertime te luisteren en vooral de mensen die me genegen zijn rond me te hebben.

Denemarken tot zover en hopelijk tot ziens

Van Denemarken had ik mij geen bijzondere voorstelling gemaakt, gewoon doorlopen langs de E1 om zo snel mogelijk in het noorden te komen. Maar het is een revelatie geworden. De Haervejen of Heerweg is een logistiek goed onderbouwde pelgrimsweg waar je toch niet op mekaar's hielen trapt, gevarieerd landschap en onderweg veel uitleg op borden over de rijke geschiedenis van deze weg. Ook de shelters om te bivakkeren waarvan er duizenden zijn waren nieuw voor mij. Het feit dat je daar met twee of drie kampeert werkt de communicatie in de hand. Ik had er dan ook boeiende ontmoetingen. Ik heb geen hoge cols moeten overwinnen maar het landschap golft wel op en neer zodat je er toch mooie vergezichten hebt.

Plaatsen waar ik onderweg niet omheen kan zonder ze te betreden zijn kerkhoven, niet als een niche domein in het ramptoerisme maar plaatsen die op een eigenaardige manier rust en mildheid uitstralen.
Kerkhoven verschillen ook sterk van streek tot streek en Italiaans kerkhof is niet vergelijkbaar net een Deens al tonen ze beide een veel grotere betrokkenheid dan dat je dat in de lage landen ziet. Wat me opviel op een van die deze Deense kerkhoven was de altijd weer kerende grafschrift: Tak for Alt, bedankt voor alles, zonder veel meer details over wie wat hoe. Ze mogen het er bij mij ook op plaatsen, als ik daar enige inspraak over heb tenminste. Maar het is alvast wat ik voel voor deze reis die me te beurt is gevallen, niet echt een veertiende-eeuwse boetetocht.

Dag 54 Gedsted

Wat zo heerlijk aan de zondvloed moet geweest zijn is de morning after. Zo ook hier na hetgeen ik gisteren over me heen kreeg was de wandeling deze morgen heerlijk. Eerst nog een dichte mist en wolken die uit de grond opstegen en om half tien al schaapwolkjes op een blauwe achtergrond. Later wel weer wat gedruil maar dat kon de pret niet meer bederven. 

Het is nu weer mijn eigen weg zoeken met de gps maar de osm kaart toont niet alle  boswegen dus moet er al eens gegokt worden  ...  verkeerd gegokt dus en wat geploeter om een bos uit te geraken Maar als ik langs een veld toch weet te ontsnappen wordt ik getrakteerd op een reebokske dat me niet heeft opgemerkt. 

Het is vandaag mijn laatste wandeldag van deze editie en de laatste kilometers langs het Limfjord mogen er zijn. Deze fjord beheerst met veel armen heel noord Jutland van de Noordzee tot de Oostzee.  Als ik het hoekje omdraai naar Gedsted waar ik de bus richting thuis zal nemen staan mijn vrienden die me heel de tocht trouw gezelschap hebben gehouden klaar om afscheid te nemen. Maar ik verzeker hen dat ik terugkom voor het vervolg 

Dag 53 Skals

Gisteren dus toch niet de laatste de dag op de Haervejen. De regen die zoals beloofd met bakken uit de lucht valt levert ongewoon mooie zichten op maar ik ben doornat tot op het lijf zodat ik van koers verander en mijn heil zoek in een pelgrimsherberg 5km verder. Daar wordt ik met veel naasteliefde en een thermos warme koffie ontvangen. Het is hier wel kamerarrest want buiten gaat het ijverig door en mijn stapkleren hangen nog op het droogrek
Morgen is de opdracht op een punt te geraken waar ik met openbaar vervoer de terugreis kan aanvangen .