Een greep uit het foto album

Klik hier om naar album te gaan

Onderweg heb ik redelijk wat foto's genomen, een ideale manier om wat te rusten tijdens het klimmen of afdalen. Bij het bekijken thuis ben ik toch wel wat teleurgesteld. Het beeld dat je meedraagt van wat je gezien hebt overtreft de gefixeerde beelden op de foto. Ik ben dan ook wel geen pro die emotie in foto weet vast te leggen. Toch leuk van wat foto's te hebben van de mee-stappers. En het materiaal laat me toe terug te keren naar die tijd onderweg. Voor diegene die deze kant op willen, de beelden geven een idee van wat er te beleven valt maar geloof me wat je zal zien is zoveel sterker.

Statistiekjes

Na wat fix en repair acties op de gegevens uit mijn GPS is het mogelijk een aantal statistiekjes te bekomen.
Voor zes dagen had ik geen hoogtemeters ten gevolge van de problemen die ik met het toestel heb gehad, daar heb ik een schatting ingevoerd. De afgelegde afstanden zijn te voet, maar hier en daar heb ik ter plaatste nog wat rondgetoerd en die cijfers zijn inbegrepen.

• Aantal dagen gestapt: 93
• Aantal dagen niet gestapt: 7
• Kilometers afgelegd: 2.413
• Gemiddelde afgelegde km's per stap-dag: 25,9
• Aantal uren in beweging: 591 of 6u24min gemiddeld per dag
• Gemiddelde stap-snelheid: 4,1 km/u
• Aantal uren onderweg: 922 of 9u54min gemiddeld per dag
• Aantal stijgmeters: 65.103 meters
• Gemiddelde stijg gradiënt: 5,4% (stijgmeters gedeeld door helft afgelegde weg)

Een Dikke Merci!

Bij het einde van een ongelooflijke reis ben ik velen dank verschuldigd

• Mijn echtgenote Chris dat ze de ruimte gaf deze reis te maken.
• Mijn kinderen Mathijs, Liesbeth, Stijn, Johan en Eva om zich te bekommeren om Chris.

• De base-campers
• Eva en Liesbeth bloggers
• Jacques en Josefien de dagelijkse weer sms'jes
• Andoni, zoektocht naar onderdak in de vreemde
• Magdaleen, moral coaching and special effects
• Chris opvolging sponsoring AMAR

• De AMAR sponsors, die me geen keuze lieten: Keep on Trucking.
• Eli, coordinatie AMAR, ondanks de moeilijke weg  die hij zelf af te leggen had

• De mee-stappers
• Jacques en Magdaleen op de GEA
• Koen in de Brembana
• Lauranne en Chris in het Zwarte Woud
• Griet, Stijn en Johan in Luxemburg en Belgie
• Koen, Andoni en Magdaleen in Kempenland

• De barmhartige samaritanen
• Kristel in Montelibretti: You can sleep in my house as there are no bridges in this town!
• Pastoor van Fornovo di Taro
• Guido in Witerthur
• Hilda en Jos in de Waleffes
• Mathijs, Lieselot en Lore in Nadrin
• Greet en Mathijs in Nijlen

• De mensen die me opwachtte in de Middestatie

• De  enthousiaste opvolgers: You never walk alone!

Dag 93 vrijdag 20 juli

De laatste etappe heeft iets van de laatste rit uit de ronde van de Frankrijk ... relax na de geleverde strijd, het geweld van de bergen nog vers in het geheugen. Met dit verschil dat er geen spurtje bij is op de Keizerlei, zoals de renners voorgeschoteld krijgen op de Champs-Élysées. Magdaleen en Andoni stappen mee tijdens deze laatste dag. In Edegem komen we voorbij het rusthuis waar we Chris haar moeder gaan weghalen van de bingotafel en een koffie drinken. Dan gaat het langs de centers naar de kathedraal van de reiziger, de Middenstatie waar familie, de burgemeester van Edegem en de schepen verantwoordelijke voor ontwikkelings samenwerking me opwachten en een Edegems biertje dat tijdens mijn tocht het levenslicht zag aanbieden. Een fijne receptie in de stationshal en een ritje met bus 32 terug naar Edegem, sluit dit deel van het verhaal af. Moe maar tevreden ....

Dag 92 donderdag 19 juli

Koen is mijn compagion voor de tocht van vandaag door de Kempen. Hoe verder we gaan hoe vertrouwder de omgeving wordt, een vreemd gevoel. Eens de Grote Nete over is het nog maar even tot Nijlen waar echtgenote Chris, kinderen, schoon kinderen en klein kinderen me verwelkomen in het huis van Greet en Mathijs, die me een bed voor de nacht aanbieden. Hier kan ik het voor het eerst de drie kleinkinderen die gedurende de tocht zijn geboren in mijn armen nemen. Het mooiste dat ik op die lange reis ben tegen gekomen.

Dag 91 woensdag 18 juli

Hoegaarden - Leuven een traject langs holle wegen en Brabantse wegentjes die mijn voorvader Petrus in 1820 moet gevolgd hebben om in Leuven te huwen voor hij zich in Antwerpen kwam vestigen. Ik vermoed dat het uitzicht niet zoveel veranderd is al die tijd met het zicht op de velden en de abdij van Park in de verte.
We overnachten in de jeugdherberg bij het station waar Katrien, een nicht van Griet ons komt ophalen om iets te drinken en wat te eten in het bruine café bij de abdij van Vlierbeek, waar hun grootouders in de portiers woning hebben gewoond een deel van hun familie geschiedenis.

wordt verwacht

Morgen zal Luc rond 18.00 aankomen aan het Centraal Station van Antwerpen.

Iedereen is van harte welkom om Luc toe te juichen.