Dag 3 Farfa

Gerald in alle vroegte uit zijn bed gezet om me naar Terontola te voeren. Dank U Gerald! De verbindingen blijken niet vlot 2 maal overstappen, en 1 en 2 uur wachttijd zodat ik pas om 1 uur zal kunnen vertrekken. Gelukkig is het vandaag niet te ver, een km of 15. Zodat ik het wel zal overleven.
En bovenal ik ben er klaar voor om de draad terug op te pikken.

Abdij van Farfa

Om 18:39 SMSje gekregen dat vader aangekomen is in Farfa en vanavond in het klooster zal overnachten. 14km gewandeld in het zonnetje! Morgen zet hij de tocht verder naar Selci.

Met de trein naar het revalidatie centrum in Tuoro

14 April Montelibrtetto - Montelibretti stazione 15km.

s'morgens krijg ik van mijn Italiaans-Duitse gastvrouw een heerlijk ontbijt voorgezet. In het dorp staat een wegwijzer Stazione, al stappend wordt het duidelijk dat het station niet in downtown libretto ligt. Daar neem ik de trein naar Tuoro waar Magdaleen me heeft voorsteld me op te vissen, om naar de primo scorso in Catiligione del Lago te gaan. Zo'n zuster! Goud waard! Op de eerste hulp bevestigen ze niet onmiddellijk terug erin te vliegen. Dus blijf ik 2 dagen in Tuoro. 2 Dagen die nu om zijn, morgen neem ik weer de trein naar Monte libretti en dan naar Farfa, hopelijk niet te veel blaren meer, maar een zaak is wel duidelijk ik zal me voor deze reis moeten aanpassen aan de omstandigheden.

Dag 2: Monterotondo - Convento Santa Rosa

Van Jacques krijg ik weer een perfect weerbericht ge-sms'ed. Vandaag wel regen op het menu, dat er later op de dag in bakken zal uitvallen.
De eerste km na Monterotondo is het weer asfalt in een drukke ochtendspits, maar eens de autostrade del sole voorbij een heerlijk reservaat met kleine boswegentjes, veel bloemen en een knorrend everzwijn op enkele meters van mij. Gezien de toestand van mijn voeten besluit ik aft te draaien richting de route van Kees.R. voor halte in Montelibretto. Daar aangekomen gebied de apotheker er voor enkele dagen mee op te houden als hij mijn voeten bekeken heeft. Das snel! Maar ik besluit zijn raad op te volgen.
In libretto is een B&B met twee kamers, maar een is verhuurd en de ander is op slot. Een lieve dame neemt me onder haar hoede en maakt een kamer vrij in haar eigen huis. Het moet niet allemaal tegengaan.
Na een tweede dag stappen, aangekomen in Montelibretto, nog 29km bij gesprokkeld.

Vol goede moed met voeten vol bleinen wordt de route later verdergezet.... . 

dag 1 pantheon - montorotondo

33 km gedaan.... Nog 2167 te gaan!
s'morgens om 5u30 uit de veren om met Magdaleen en Andoni die me uitgeleide doen de trein  naar Rome te nemen. Om 9u15 staan we voor het Pantheon dat er nog even impressionant uitziet als toen ik het in 1963 voor het eerst bezocht. Na een tasje koffie begint de tocht. Onder een stralende zon door de Romeinse parken over de tiber naar de buiten ring en dan opend het schitterend landschap met de eerste strada bianca. Op 2km van Monterotondo is het weer een drukke asvaltweg, maar gelukkig niet al te ver meer.

"Dag vader, ik wens je een onvergetelijke tocht toe met mooie uitzichten, fijne ontmoetingen en leuke avonturen! Groetjes van een trotse dochter, Eva. X"

Dag 0 Brussels - South

Veilig en wel in Charleroi aangekomen. Zoon Mathijs, echtgenote Chris en drie kleine wolfjes: Ferre, Lore en Liezelot zaten er niet mee om deze morgen om 5:30 op te staan om me tot hier te brengen en afscheid te nemen. Gisteren avond nog bezoek gekregen van de kinderen, want er is heel wat dat achterblijft voor het avondtuur begint. Eerste kaap gepaseerd: een rugzak van 17 kg bleek geen aanleiding voor Ryanair om procedure B op te starten, het moet het vroege uur geweest zijn, de vlieger zal wel van de grond raken. Maar in Tuoro zal ik toch moeten kijken wat echt nodig is om te trekken. Het probleem komt altijd als je volgens de strikt opgestelde pakkingslijst je rugzak gevuld hebt en het moment van bijladen komt: om de paniek aanvallen dat je te weinig meehebt te stelpen. De laatste dagen waren niet hectisch maar de spanning steeg dag bij dag, met alles dat thuis en voor de reis nog moest geregeld worden. Nu mag de spanning terug dalen, zowel op het thuisfront als in het hoofd van de reiziger. Zus Magdaleen wacht me op in Perugia, en morgen vroeg gaat het dan naar Rome voor Dag 1, wat wolkjes en regen op de weersvoorspelling gaan ons niet stoppen.

Wolfje Lore op pad

Mission ground control

Mist in Tuoro

Een van de zaken die ik tijdens de tocht zal achterlaten is communicatie, de klok rond, de wereld rond. Een GSM en een e-Book met beperkte internet faciliteiten gaan mee, maar het zal wat minder zijn dan we gewoon zijn. Uit ervaring weet ik dat GSM dekking in de bergen maar in beperkte mate beschikbaar zal zijn en op meer dan een enkele keer internet toegang in een paar dagen moet ik niet rekenen. Die communicatie luwte heeft zo zijn voordelen, wat verdwijnt maakt ruimte voor wat anders. Toch wil ik de kraan niet helemaal dicht draaien. Er zijn de berichtjes van de gebeurtenissen op het thuisfront, het zou mooi zijn de blog af en toe bij te werken en in de bergen ben je niet veilig zonder weersinformatie, zeker als je alleen bent of zonder jaren ervaring in dit domein.
Gelukkig wordt ik hierbij geholpen door mijn broer Jacques die op de loer zit voor onweer en mist en mijn dochter Eva groot geworden in de cyber tijd en cryptisch smsjes wil omzetten in blog boodschappen.

Eva wachtend op SMS'je