woensdag 16 augustus 2017

Terugkeren


Als een katapult vlieg ik weer naar Antwerpen, de afstand waar ik gedurende vierenvijftig dagen stilaan uit ben weggewandeld. Niet enkel de plaats maar ook de gewone loop der dingen, de mensen om me heen. Het essentiële bleef met me vergezellen en dat voelde niet als een gemis. Bewust geen boek, geen koptelefoon. Een digitale krant was er nog bij maar na enkele dagen geen drive meer op de download knop te drukken. De opening om het op me te laten afkomen heeft me weer niet in de steek gelaten. En nu verlang ik weer het vervolg van het verhaal 'de jongen en de duif' te lezen, naar de Beatles 'here there and everywhere' of Billie Holidays versie van Summertime te luisteren en vooral de mensen die me genegen zijn rond me te hebben.
 

zondag 23 juli 2017

Denemarken tot zover en hopelijk tot ziens

Van Denemarken had ik mij geen bijzondere voorstelling gemaakt, gewoon doorlopen langs de E1 om zo snel mogelijk in het noorden te komen. Maar het is een revelatie geworden. De Haervejen of Heerweg is een logistiek goed onderbouwde pelgrimsweg waar je toch niet op mekaar's hielen trapt, gevarieerd landschap en onderweg veel uitleg op borden over de rijke geschiedenis van deze weg. Ook de shelters om te bivakkeren waarvan er duizenden zijn waren nieuw voor mij. Het feit dat je daar met twee of drie kampeert werkt de communicatie in de hand. Ik had er dan ook boeiende ontmoetingen. Ik heb geen hoge cols moeten overwinnen maar het landschap golft wel op en neer zodat je er toch mooie vergezichten hebt.


Plaatsen waar ik onderweg niet omheen kan zonder ze te betreden zijn kerkhoven, niet als een niche domein in het ramptoerisme maar plaatsen die op een eigenaardige manier rust en mildheid uitstralen.
Kerkhoven verschillen ook sterk van streek tot streek en Italiaans kerkhof is niet vergelijkbaar net een Deens al tonen ze beide een veel grotere betrokkenheid dan dat je dat in de lage landen ziet. Wat me opviel op een van die deze Deense kerkhoven was de altijd weer kerende grafschrift: Tak for Alt, bedankt voor alles, zonder veel meer details over wie wat hoe. Ze mogen het er bij mij ook op plaatsen, als ik daar enige inspraak over heb tenminste. Maar het is alvast wat ik voel voor deze reis die me te beurt is gevallen, niet echt een veertiende-eeuwse boetetocht.


Dag 54 Gedsted




Wat zo heerlijk aan de zondvloed moet geweest zijn is de morning after. Zo ook hier na hetgeen ik gisteren over me heen kreeg was de wandeling deze morgen heerlijk. Eerst nog een dichte mist en wolken die uit de grond opstegen en om half tien al schaapwolkjes op een blauwe achtergrond. Later wel weer wat gedruil maar dat kon de pret niet meer bederven. 
Het is nu weer mijn eigen weg zoeken met de gps maar de osm kaart toont niet alle  boswegen dus moet er al eens gegokt worden  ...  verkeerd gegokt dus en wat geploeter om een bos uit te geraken Maar als ik langs een veld toch weet te ontsnappen wordt ik getrakteerd op een reebokske dat me niet heeft opgemerkt. 

Het is vandaag mijn laatste wandeldag van deze editie en de laatste kilometers langs het Limfjord mogen er zijn. Deze fjord beheerst met veel armen heel noord Jutland van de Noordzee tot de Oostzee.  Als ik het hoekje omdraai naar Gedsted waar ik de bus richting thuis zal nemen staan mijn vrienden die me heel de tocht trouw gezelschap hebben gehouden klaar om afscheid te nemen. Maar ik verzeker hen dat ik terugkom voor het vervolg 


Dag 53 Skals

Gisteren dus toch niet de laatste de dag op de Haervejen. De regen die zoals beloofd met bakken uit de lucht valt levert ongewoon mooie zichten op maar ik ben doornat tot op het lijf zodat ik van koers verander en mijn heil zoek in een pelgrimsherberg 5km verder. Daar wordt ik met veel naasteliefde en een thermos warme koffie ontvangen. Het is hier wel kamerarrest want buiten gaat het ijverig door en mijn stapkleren hangen nog op het droogrek
Morgen is de opdracht op een punt te geraken waar ik met openbaar vervoer de terugreis kan aanvangen .


zaterdag 22 juli 2017

Dag 52 Hjarbaek


Vanaf hier loopt er minder volk op de Haervejen maar ik ga nog even door voor ik westwaarts naar de kust trekt. Het is mijn tocht van de Noordzee en ik wordt er terug naar toe getrokken. Bestemming is een gezelige herberg met maar vier bedden. Ik heb er het gezelschap van een landbouwer die zijn bedrijf verkocht heeft omdat alles te groot werd en daarmee de charme van het beroep voor hem verdween.

De herberg, de atributen aan de draad horen voor alle duidelijkheid niet aan mij toe
In de herbergen is aan alles gedacht.

Dag 51 Viborg

Vandaag doorgestuurd tot Viborg de plaats waar de meeste Denen vertrekken of stoppen op de Haervejen . Ik kampeer op de oever van het meer waaraan de stad gelegen is. De tocht erheen was de moeite langs Dollerup, door iedereen hier geprezen als iets dat je moet gezien hebben en het was de moeite zelfs in de druilregen die me vandaag heel de dag gemeenschap heeft gevonden.

donderdag 20 juli 2017

Dag 50 Thonning


Vraag 1: waar zit het vogeltje, Vraag 2: welk vogeltje is het? Ik heb al heel wat pogingen onderkomen en eindelijk is het me gelukt er eentje te doen stilzitten. Met Viborg in zicht en de laatste dagen worden de mogelijkheden beperkt.

woensdag 19 juli 2017

Dag 49 Kragelund


Sinds Jelling neemt natuur en bosbouw het gelijdelijk over van de landbouw. Bovendien wordt het landschap heuvelachtig zodat het pad ook aantrekkelijker wordt. Toch blijft het frustrerend dat de foto's niet dezelfde emotie tonen als the real thing. Toch maar eens deze kant uitkomen, het gaat niet teleur stellen.

Dag 48 Vrad


Even buiten Kollemorten staat op een heuvel los van iedere bebouwing een kerkje met kerkhof er omheen. De niet geruisloze stilte waar je hier doorgaans doorloopt wordt hier benadrukt door de totale stilte en de strenge sobere architectuur van deze kerkjes. Ze hebben allemaal een gelijkaardig patroon en toch zijn er geen twee gelijk. Ze stammen bijna allemaal uit de twaalfde eeuw en hebben behalve een latere bijbouw nog hun oorspronkelijke kern. Dit is niet verwonderlijk nadat Harold Bluetooth het christendom naar de Denen bracht, zoals hij het zelf formuleerde, werd er een goede eeuw later het aardsbisdom Lund gesticht en in 120 jaren werden er tweeduizend van gebouwd. Dit ondermeer langs de Haerejvan waar na de kruisvaarders pelgrims passeerden en er halte maakte bij deze kerkjes.

maandag 17 juli 2017

Dag 47 Kollemorten


Mijn achtste dag op de Haerejven of Ochseweg waarvan ik voorbeeldig alle pijltjes volg. Een prestatie voor een eigewijs karakter. Die weg is in de tiende eeuw als krijgsbaan aangelegd om de saksen te lijf te gaan. Hij is dan door kruisvaarders platgelopen en als handelsweg gebruikt vandaar de ossenhistorie. Het pelgrimsvirus heeft hier ook huisgehouden vanaf de twaalfde eeuw waarmee deze weg aansluiting gaf op de pelgrimswegen die vertrekken aan de Elbe. In 2007 kwamen ook hier de hedendaagse pelgrimstochten in de belangatelling en werd de route logistiek uitgerust op zijn santiago's en is hier bij de Denen heel populair  zowel voor fietsers als wandelaars.

Watching wildlife on the Harvejen 


zondag 16 juli 2017

Dag 46 Jelling

Even checken op het internet voor het vertrek: een half uur regen en dan stopt het. Niet dus een hele dag door regen. Mijn reeks regenfoto's geraakt dan toch gemaakt. Jammer genoeg slang ik er niet in een wandelende pelgrim in de regen vast te leggen é é n passeerd er me maar op dat moment blijkt de tirret van mijn fototas nukkig te zijn.
Wie dit weer heel geweldig vinden zijn de kleine kikertjes die me voor de voeten springen

Onderweg nog een lesje geschiedenis over een houten brug van meer dan 700m lang en 5m breed uit de elfde eeuw het duurt nog tot de twintigste eeuw voor dit in Denemarken overtroffen wordt.
In Jelling nog meer geschiedenis dit blijkt de plaats te zijn waar de doopvond van Denemarken zich bevind. De runestenen van koning Gorm en Harold blauwtand (beter dan H. Greenland) uit de tiende eeuw zijn er de getuigen van

zaterdag 15 juli 2017

Dag 45 Randbol

Enkele sfeerbeelden van de dag
 kerkje van Braekke uit de twaalfde eeuw.
stenen viking schip met runen tekst die verklaart waarom hij gemaakt is
Geen probleem alle stukken zijn er nog, hij kan nog geplakt worden.

Wandelende meisjes op de Haerejvan route

vrijdag 14 juli 2017

Dag 44 Vejen

Hier verblijf ik in de jeugdherberg die gevestigd is in een groot sportcomplex waar de Deense gouden haantjes worden klaargestoomd voor hun hanengevechten  Wat me opviel in het complex en de hele buurt er rond is de opvallende architetuur. Als ik s'avonds nog een frisdrank ga halen uit de automaat in het hoofdgebouw is daar nog enkel de glazenwasser aan de slag. Ik vertel hem dat ik onder de indruk ben van het gebouw. Hij knikt maar antwoord dat de architect niet goed heeft nagedacht. Een stilte volgt, veel te veel glas!! Het is duidelijk dat hij het zelf niet moet wassen. Binnenkort vieren we hier het veertig jarig jubileum. Hopelijk kan de man dan op pensioen. Ik zie hem dromen van een hutje aan de fjord met van die kleine raampjes.


Dag 43 Jets


Dag 42 Vojens


Dag 41 Oster Logum


Dag 40 Kiplev


Achterom kijken naar Duitsland


In duitsland ben ik door twee deelstaten getrokken niederrhein sachsen en sleswich Holstein. Eigenlijk geen echte wandel regio's. De gemarkeerde wandelroutes zijn eigenlijk fietsroutes waar geen ander verkeer op mag en die bijna allemaal verhard zijn het geen voor de voeten niet zo leuk is. Dit wil niet zeggen dat het landschap niet mooi is maar voor de wandelaar heb je nu eenmaal wat meer afwisseling nodig. De zichten aan de zee maken het toch de moeite waard langs hier te lopen. In duitsland zijn de jeugdherbergen ook heel goed georganiserd en distills in de buurt waar ik langs kwam. Wat mij zeker zal bijblijven zijn de ontmoeting met mijn Warmshower gastheer en het aangrijpend relaas van het Syrisch gezin met de probleemmatische toekomst die voor hen ligt.

zondag 9 juli 2017

Dag 39 Flensberg

Aan de grens met Denenarken 

Eigenlijk al twee dagen Door heen en weer te hoppen met de bus kan ik twee dagen van een bed in de JH genieten wat na 6 dagen in de tent zeer welkom is. Het wordt dus een zondags wandeling zonder tent op de rug. De kerk van Oeversee die uit de twaalfde eeuw stamt loop ik binnen want daar was ik gisteren voorbij gelopen De geschiedenis is sterk verweven met de ossenweg waarop ik loop en gedurende honderden jaren de enige weg over land was om van noord Europa naar het zuiden te gaan.

zaterdag 8 juli 2017

Dag 38 Oeversee

Vandaag sluit ik aan op een beschreven route. Het is een weg met vele namen en vele geschiedenisen. In Italië en het zwarte woud heb ik hem gelopen als de E1 wandelweg die van Sicilie naar de Noordkaap loopt. In Portzheim heb ik hem verlaten als ik naar de Rijn afzwenkte richting Trier maar hier kom ik hem dus terug tegen. Hier neemt hij de ossenweg omdat hij sinds 1100 gebruikt werd om ossen naar de markt aan de Elbe te voeren. Ook als pelgrimsweg is hij sinds de twaalfde eeuw gebruikt waarvan getuigenissen in oude kerkjes nog te bekijken zijn. Met de revival van de Santiago tochten werd hij in 2007 logistiek ingericht om het de hedendaagse naar de zin te maken. Ik zal deze weg nog een tweetal weken blijven volgen.

Dag 37 Idstedt


Dag 36 Dorpstedt


Dag 35 Bergen de Elder aan mijn camping plaats

De Elder aan de campingplaats 

Dag 34 Albersdorf

Ik heb al vele hemelse kussen gehad al waren ze niet allemaal sweeter than wine.

Dag 33 Kiel Kanaal bij Kude


zondag 2 juli 2017

Tussendoortje Cuxhaven

Even nakijken waar de veerboot morgen vertrekt want dat is altijd een gedoe als je dat niet exact weet en het blijkt inderdaad niet vanzelfsprekend. Onderweg naar de mastedonten gekeken die al onze hebbedinketjes over de oceaan zeulen wat anders dan mijn rugzakje van 16kg   De vertrek plaats van de veerboot blijkt de pier te zijn waar een passagierslijn voor imigranten naar noord America vertrok. Deze werd in 48 na WOII terug opgestart en bleef tot 1968 operationeel. Er is een mooie tentoonstelling maar tegen het redstar museum kan het wel niet op.


Dag 32 Cuxhaven

Aan de monding van de Elbe 
Tot hier zijn de Romeinen ook geraakt maar lang hebben ze het niet volgehouden, hebben het Germanica Libera genoemd en zich wijselijk achter de Rijn teruggetrokken. ik hoop nog even door te gaan maar op aandringen van mijn voeten neem ik eerst een dagje tussendoor rustig afscheid van de Noordzee.

vrijdag 30 juni 2017

Dag 31 Dorum-Neufeld

Ik weet wat me te wachten staat: het gaat regenen, geen buitje maar de hele dag door. Goed nieuws dus want ik heb al wat foto’s genomen maar niet in regenweer. Een oportuniteit dus! En de weergoden houden woord. Zes uur loop ik zonder halt te houden door de regen en ben doorweekt van boven tot onder. Een foto heb ik dus genomen maar ze is ikonisch genoeg om er nog voor lange tijd een verhaal aan te verbinden.
Het lag in de bedoeling te kamperen deze nacht maar in de toestand wear in ik me bevond niet echt verstandig. Op mijn GPS heb ik een adres van een pension staan waar ik mijn zinnen op zet. Als ik aanklop zegt een man die enkele woorden duits spreekt dat ik kan blijven maar meer weet hij niet en verwijst me naar een duitse dame die bevestigd dat het geen probleem kan zijn maar dat ze een sleutel moet zien te vinden van een kamer die niet benomen is. Dat lukt niet maar in een soort van ontspanningslokaal staat een sofa een tafel en een droogrek. Meer moet dat niet zijn. Het pension blijkt bewoond te zijn door mensen die achtien maanden geleden uit syrie gekomen zijn. Mijn Buren komen voorzichtig informeren met wie ze te doen hebben maar lang hebben ze niet nodig om gerust gesteld te zijn. Een kwartier later komen ze aandraven met een tafel, stoelen thee en koekjes en doen hun beklijvend verhaal.

donderdag 29 juni 2017

Dag 30 Bremerhaven

In Been nog een oude kerk die teruggaat tot de twaalfde eeuw binnengegaan en dan met de veer de, Wezer overgestoken naar Bremerhaven  Het contrast kan niet grote zijn Buiten laat ik de regen maar koersen, morgen kan ik er weer lijfelijk van gaan genieten.

Dag 29 Burhaven

Met de voetveer de Jadesbusen over, dat is een van de grote gebieden waar de zee het land inkomt en waarvan de grens zee land tot 100 jaar terug voortdurend verschoof. De noordzee is een centraal thema in deze reis. Het boek 'zoals de noordzee ons vormde' dat ik vorig jaar cadeau kreeg van een vriend komt steeds weer in mijn gedachten. De suggestie die ik van mijn ws gastheer  Harald kreeg om langs de kust het schiereiland te volgen komt me goed van pas. Als ik op het einde van de dag wil afsnijden loopt het fout. De 5km worden er 11 met Stevige regen die doorgaat als ik mijn tent moet rechtzetten

dinsdag 27 juni 2017

Dag 28 Wilhelmshaven

Gegen den wind. Maar dat valt vandaag best mee.
Ik wordt welkom geheten bij Harald en Angelica, niet enkel een warm shower maar ook een warm onthaal. Morgen nog eens een voetveer en dan naar Bremerhaven